Printed from chabadamsterdamsouth.com

Columns

Niet blaffende honden

De voorzitter van het World Jewish Congress, Ronald Lauder, benoemde het deze week gedurende zijn emotionele toespraak bij de herdenking van vijfenzeventig jaar bevrijding in Auschwitz: “De Holocaust was enkel mogelijk omdat de wereld het toeliet.” “Voorafgaande aan de Holocaust zijn tweeëndertig landen benaderd om de Joodse vluchtelingen op te nemen, maar op het Dominicaanse Republiek na weigerden allen. Gedurende de afgelopen zeven jaar zijn er bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 202 resoluties aangenomen. Van die 202 waren er 163 veroordelingen van Israël en 39 resoluties die de rest van de wereld op hun verantwoordelijkheid attendeerden. Honderd drieënzestig bestemd voor Israël en negenendertig voor de rest van de wereld.” Toen afgelopen maandag deze woorden werden uitgesproken waren veel van de aanwezige wereldleiders zichtbaar ontroerd. Maar zal die emotie worden omgezet in beleid of blijft men proberen om ieders, en dus niemands, vriend te zijn? Zal de wereld zich nu verantwoordelijker opstellen of waren het krokodillentranen? In de Parasja van deze week, die over de onderdrukking van de Joden in Egypte en de daaropvolgende bevrijding vertelt, wordt geschreven dat tijdens de de uittocht “de honden niet blaften” (Exodus 11:7). De Talmoed hecht veel waarde aan dit ogenschijnlijk onbenullige detail. Volgens de Talmoed (Bava Kama 60B) huilen honden als de Engel des Doods verschijnt. Maar wanneer Eliyahu Hanawie (de Verlossende Engel) arriveert dan zullen de honden lachen. Gedurende de uittocht uit Egypte gingen de Egyptische eerstgeborenen dood en werden de Joden verlost. Er was dus gelijktijdig een optreden van zowel de Engel des Doods – de malach hamawet als Elijahoe Hanawie. De honden wisten niet wat ze moesten doen, huilen of lachen. Dus bleven ze stil, ze toonden hun neutraliteit. Tegen alle mensen en landen die in de naam van een huichelachtige neutraliteit hun mond houden, zegt de Torah overduidelijk: neutraliteit is voor honden. Van de mensheid wordt echter verwacht om een standpunt in te nemen tegen het kwaad en dat ook duidelijk te laten horen. Sjabbat sjalom Over de auteur: Yanki Jacobs is rabbijn op de Zuidas in Amsterdam en begeleidt, als studentenrabbijn, Joodse jongeren en organisaties over heel het land. Deze column behandelt de wekelijkse Parasja, afdeling in de Torah die wereldwijd in de synagogen wordt gelezen. Deze week is het Parasjat Bo – Exodus 10:1 t/m 13:16.
Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.